18 mei 2015 – Fietsen door de Po vlakte I

We zijn al vroeg wakker, het geld is afgeschreven van de rekening van onze dochter Marloes. Dat geeft de burger moed! We lezen dat een spoed opdracht in ons land binnen een uur verwerkt wordt. We hopen dat het geld ook gelijk binnen komt op de bank van de receptie. Ik vraag of dat zo is. “ Nee, degene die dat weet is er nu niet, kom over een half uur maar terug.”

We willen graag vandaag verder fietsen. We pakken alvast alles in en maken de fietsen rij klaar. Ik loop weer naar de receptie. Daar zijn ze verbaasd dat in ons land een spoed opdracht in één uur verwerkt wordt. Hier kan het zeker drie dagen duren..! Nu zitten we te wachten, misschien duurt dit wachten wel drie dagen. Dit is ook echt een doorreis camping, we hebben het hier wel gezien, hebben zin Venetië achter ons te laten.

Tegen 12.00 uur horen we dat het geld bij de camping binnen is, hoera! Om 16.00 uur na de siësta zal de camping baas komen, die heeft namelijk de sleutel van de kluis. Maar om 14.00 uur is er goed nieuws. We krijgen ons geld.

Onze kennismaking met de Po vlakte, een polderlandschap met kanalen, sluizen, gemalen en eindeloos rechte wegen.
Onze kennismaking met de Po vlakte, een polderlandschap met kanalen, sluizen, gemalen en eindeloos rechte wegen.

Gelukkig, we eten wat en gaan fietsen! Om half drie is het heet maar er is ook een windje. We hebben tegenwind. Het is best trappen in deze platte groene Povlakte. Vaak lees ik dat de Povlakte zo saai is, maar ik vind dat best meevallen. Ik krijg bijna het gevoel dat ik thuis door de polder fiets. Met één groot verschil. De huizen, palmbomen, namen en temperatuur zijn wel anders! Het platteland waar rust en ruimte is heeft zeker zijn charme. We rijden door heel wat dorpjes met mooie huizen. Ik zie palmbomen, olijfbomen, veel klaprozen en velden met graan en maïs. Veel mensen verbouwen eigen groente. Wat zien de jonge plantjes er fris uit.

Palmbomen in een polderlandschap.
Palmbomen in een polderlandschap.

De weg is wit als sneeuw, het zijn weer de pluizen die van de bomen vallen. We hebben het heet, kopen aardbeien en een ijsje. Zo nu en dan moeten we flink trappen als de weg omhoog gaat. De weg heeft hobbels en bobbels en ook diepe gaten. Opletten dus.

De velden met mais en graan worden af en toe onderbroken ddor een verrassing.
De velden met mais en graan worden af en toe onderbroken door een verrassing.

We zien opnieuw veel rivieren: de Brenta en zelfs de Adige. We zoeken een hotel omdat er in deze omgeving geen camping is. Freek belt naar een hotel in Carvarzere een dorpje net voor Adria aan het eindpunt van deze etappe. Nu zitten we prins(es)heerlijk in een prachtige kamer. Dit hotel lijkt als nieuw, alles is opgeknapt. Onze kamer en badkamer zijn nog niet eerder gebruikt. Mooi strak en modern. De cappuccino en al het lekkers erbij, het smaakt uitstekend. Morgen verder door de Povlakte naar Ferrara.

Nieuwe kamer en badkamer, nog niet eerder gebruikt.
Nieuwe kamer en badkamer, nog niet eerder gebruikt.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s