19 mei 2015 – Fietsen door de Po vlakte II

Wat hebben we heerlijk geslapen. Na een uitgebreid ontbijt zitten we weer op de fiets. Verder fietsen door de uitgestrekte Povlakte, de grootste graanschuur van Italië. We rijden over een gravel pad naast de Adige. De zon schijnt fel, het is al snel heet. Ook maakt de harde tegenwind dat we flink moeten trappen. We vinden het zwaar maar genieten ook van deze etappe. De rode klaprozen, velden vol met jonge plantjes maïs. Enorm veel bloeiende vlierstruiken.

Flinke tegenwind op de lange rivierdijk
Flinke tegenwind op de lange rivierdijk

In Fasana Polesine zien we de kerkdeur open staan. Er is net een begrafenis geweest. Het tafeltje met het condoleanceregister staat nog buiten. Ik loop de kerk binnen met in mijn hand onze pelgrims paspoorten. Zou het lukken een stempel van deze parochiekerk te krijgen? Het is stil en leeg in de kerk. Waxinelichtjes branden. Ik loop verder naar de ruimte er achter. Ik klop op de deur en hoor geluid. De koster komt te voorschijn. Hij is erg vriendelijk en begrijpt mijn vraag. Ik krijg de stempels. Ook krijg ik een kleine rozenkrans en een klein boekje. Ook de pater, nog gekleed in zijn witte toga loopt naar ons toe. Hij geeft me een hand, vraagt waar ik vandaan kom en hij spreekt zijn bewondering uit over de lange fietstocht die we maken.

De dorpskerk in Fasano Polesine, waar we een stempel en kadootjes kregen
De dorpskerk in Fasano Polesine, waar we een stempel en kadootjes kregen

Ik hoor de koster en de pater samen overleggen wat ze nog meer voor ons kunnen doen. “ Wacht nog één minuut “, zegt de pater. Hij loopt naar zijn huis naast de kerk en komt terug met twee kleine cadeautjes voor ons. Het zijn kettinkjes met een kruisje en een foto van paus Franciscus. We krijgen opnieuw een hand en een hartelijke groet met de wens van een goede reis. Wat een bijzondere verrassing is dit! We fietsen verder, een lange zware hete rit op de winderige dijk langs de brede rivier de Po. Van een vrouw die we om koud drinkwater vragen krijgen we nog enkele kersen en weer gaat de tocht verder. Het is doorzetten vandaag maar de etappe is wel erg mooi. Ook wij houden siësta op een aanlegsteiger voor kleine roeibootjes bij de Po. Heerlijk, lekker even met de voeten in het frisse water. Schepen kunnen hier niet varen, het water is veel te ondiep.

Rustpauze op een aanlegsteiger. Onze voeten even voor verkoeling in het water van de Po.
Rustpauze op een aanlegsteiger. Onze voeten even voor verkoeling in het water van de Po.

Vandaag fietsen we weer zo rond de tachtig kilometer. In deze hitte van 32 graden fietsen met flinke tegenwind en bepakking. Dat vraagt heel wat energie. We zijn dan ook blij dat we de camping in Ferrara op rijden. ’s Avonds is het gezellig. Onze buurvrouw van de camping is jarig. We drinken koffie en een wijntje. Dat is weer de aardigheid van slapen in een tentje. Ik hoor de de krekels, wel te rusten.

De ondiepe brede rivier de Po.
De ondiepe brede rivier de Po.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s