21 mei 2015 – Ook eens windje mee.

Al heel vroeg hoor ik de eerste trein die verderop voorbij rijdt. Even later kraait vrolijk een haan om de nieuwe dag in te luiden. De haan blijft een hele poos kraaien. In de verte hoor ik nog een haan. Een ezel balkt en de vogels zingen mee. Het is een mooi koor zo samen, nog even slapen. We staan op en maken ons ontbijt. Koffie en muesli. Ik kijk nog eens om me heen, wat is dit toch een sfeervolle plek. Het is half bewolkt, lekker fris fietsweer.

Boven: cappuccino drinken en even internetten. Onder: kaarsrechte wegen in een vlak landschap.
Boven: cappuccino drinken en even internetten.
Onder: kaarsrechte wegen in een vlak landschap.

Daar gaan we weer door de groene Povlakte. Wat een uitgestrekte vlakte. Er zijn heel weinig dorpjes. We rijden langs een riviertje, de Po Morte di Primaro, een slingerende oude arm van de Po met aan weerskanten hoog riet. Ik hoor veel vogeltjes in het riet zingen. Het landschap wordt leger en leger. Wat een stilte en kaarsrechte wegen. De zon vergezelt ons weer. Het wordt weer heet maar de wind geeft verkoeling. Na een poos hebben we de wind niet meer helemaal tegen. Wat een verschil is dit, we kunnen meer vaart maken.

Boven: schapen op de dijk. Onder: in het natuurgebied zien we o.a. flamingo's, lepelaars en verschillende soorten reigers.
Boven: schapen op de dijk.
Onder: in het natuurgebied zien we o.a. flamingo’s, lepelaars en verschillende soorten reigers.

Bij een bakker drinken we een kopje cappuccino, daar kikkeren we altijd van op. We fietsen achter elkaar. Dat is veiliger. Wat zie ik veel reigers, ook de zilverreiger. We gaan langs de dijk omhoog en plotseling kijken we uit over een grote lagune. Wat een fantastisch mooi gezicht! Ik zie een enorm groot vogelreservaat met flamingo’s, lepelaars, zilverreigers en purperreigers.
Dit is grappig, we moeten met een veerpont de Reno bij Sant’Alberto oversteken.

Met de pont worden we overgezet.
Met de pont worden we overgezet.

We moeten nog een heel stuk over de autoweg rijden, maar Ravenna is in zicht. De stad van de mooiste mozaïeken ter wereld. Jammer we hebben nu geen puf en tijd om ze te bezichtigen. In deze grote stad zoeken we de Ostello Dante op. We zijn moe, hebben vandaag heel wat kilometers gemaakt. We huren een eigen kamer met badkamer. Er is een container waar onze fietsen in kunnen. Daarna eerst douchen, dan ons bed opmaken en boodschappen doen in de supermarkt. We kunnen de magnetron gebruiken. Dat wordt straks lekker slapen in een echt bed!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s