23 mei 2015 – Naar de camping in Assisi.

‘ Als alle mensen eens waren zoals wij moesten zijn.’

We hebben lekker geslapen en het ontbijt viel ook nog reuze mee. Dat had ik niet gedacht, omdat het ontbijt in Italie meestal nogal karig is. Dat vind ik trouwens niet erg. Het fietst lekkerder als je niet te veel eet. Wel nemen we vaak onderweg even pauze om iets te eten en dat voelt goed.

De hotel medewerker van gisteren komt binnen en spreekt ons aan. “Buongiorno signore, hebt u lekker geslapen?“ vraag ik hem. Hij ziet er moe en verward uit. Er volgt een heel verhaal. De man heeft problemen, hij gaat met de pater praten. Daar hoopt hij rust van te krijgen. Hij vindt het fijn om het ons te vertellen, hoor ik hem zeggen. Ja, luisteraars, ze zijn nodig. Onrustig staat hij op en hij loopt weer weg. Als ik de rekening betaal aan de hotel baas blijkt dat kamer 12 voor ons geregistreerd stond. Freek komt met de fietsen en vertelt dat zijn kilometerteller van zijn fiets is gehaald.

Door een dunne regen fietsen we door deze prachtige omgeving. Ineens zien we een neogotische kerk, het Santuario di Rivotorto waar mensen buiten staan. Wij gaan naar binnen en zijn stil van wat we daar zien.

In het dorpje Rivotorto: over het eerste onderkomen van Fransiscus is een kerk gebouwd.
Over het eerste onderkomen van Fransiscus is een kerk gebouwd.

Een eenvoudige stenen hut was het eerste onderdak voor Franciscus en zijn volgelingen. Ik loop de hut binnen en voel de bijzondere sfeer die hier hangt. Een zigeunerin tikt op mijn rug en vraagt om een gift. Freek vertelt dat hij haar uit een auto zag stappen, waarna ze de kerk binnen ging. Later stapte ze weer in diezelfde auto die met haar weg reed.

Als we verder fietsen zie ik hoog op de berg de Basilica di San Francesco die uit twee kerken bestaat, de boven- en onderkerk. Daaronder ligt de in 1818 uitgegraven crypte met het graf van St. Franciscus.

De stad Assisi is mooi gelegen op een berg.
De stad Assisi is mooi gelegen op een berg.

We fietsen verder naar de camping en zetten ons tentje op. De lucht wordt donker. Gauw de tassen in de tent want de eerste regendruppels vallen al. Nu onweert het en het regent hard. Gelukkig, wij kruipen in ons tentje lekker onder ons donzen slaapzak. De grond voelt koud en vochtig maar van binnen is het tentje droog. Ik ben blij dat we hier zijn. We hopen de komende dagen veel te zien uit het leven van St Franciscus.
In de kou en regen hebben we snel ons tentje opgezet.
In de kou en regen hebben we snel ons tentje opgezet.

Ik heb het koud en neem een heerlijk warme douche. Als ik terug naar de tent loop word ik geroepen. Pieter en Ciska uit Limburg die we op de camping in Venetië spraken herkennen ons. Dat is een verrassing! We worden bij hen in de warme caravan uitgenodigd. Het is gezellig, we hebben een goed gesprek met elkaar en de koffie smaakt heerlijk. Wat maken zij fantastisch mooie reizen, het plezier straalt uit hun ogen. Verwarmd gaan wij weer naar ons tentje. Een mooie spreuk, ook een carnavals liedje neem ik van hen met me mee. ‘ Als alle mensen eens waren zoals wij moesten zijn’ ..

Tikkende regendruppels maken me slaperig. Nu lekker slapen en morgen gezond weer op!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s