24 mei 2015 – Met Pinksteren in het spoor van Franciscus.

Op deze bijzondere eerste pinksterdag gaan wij het spoor van Franciscus volgen. We rijden langs scholen en ik hoor veel stemmen van kinderen. Pinksterfeest wordt hier niet met vrije dagen gevierd. We merken ook dat er door bouwvakkers gewoon wordt gewerkt. En in de kerken merken we niets van het Pinksterfeest.

De camping ligt niet ver van de verschillende plaatsen waar Fransiscus van Assisi heeft gewoond.  Het is vandaag weer koud en regenachtig, in de verte ligt Assisi.
De camping ligt niet ver van de verschillende steden en dorpen waar Fransiscus van Assisi heeft gewoond. Het is vandaag weer koud en regenachtig, in de verte ligt Assisi.

Het is toch een voorrecht om hier in Assisi op je eigen fiets in alle rust belangrijke plaatsen van het leven van Franciscus te bezoeken. Wat is het hier mooi. Zodra we de camping uit fietsen wordt ik getroffen door het fantastisch mooie uitzicht. Ik zie de bergen in de wolken hangen. Ook zie ik de Basilica di San Francesco, het lijkt wel op een klooster. De weg is nog glibberig en nat, het heeft immers de hele nacht geregend. Heel voorzichtig wordt de bewolking iets lichter.

Wij fietsen eerst naar het tweede Franciscaner onderkomen, de Porziuncola dat midden in de Basilica di Santa Maria degli Angelo staat. Dat komt ons bekend voor. Recht hier tegenover hebben wij immers onze eerste overnachting in Assisi gehad! Het regent nu hard.

Wij gaan de kerk binnen. Het is toch wel heel bijzonder om nu op de plaats te zijn waar Franciscus Clara tot bruid van Christus wijdde. Veel mensen overal vandaan liggen hier geknield te bidden. In de kapel er naast stierf Franciscus volgens zijn wens op de naakte grond. Er is een stille mooie rozentuin waar een rozenstruik staat zonder doornen, een nazaat van de rozenstruik waar Franciscus zich in wierp toen hij met een probleem worstelde. Het verhaal gaat dat de struik daarna zijn doornen verloor. We nemen de tijd om hier te zijn.

de Porziuncola: Over de kapel van Clara en de sterfplaats van Fransiscus is een kerk gebouwd.
Over de kapel van Clara en de sterfplaats van Fransiscus is een kerk gebouwd.

Een Franciscaner monnik spreekt ons aan. Hij vraagt waar we vandaan komen. We vertellen dat we naar Rome fietsen. Hij spreekt zijn bewondering hier over uit, geeft ons een hand en wenst ons een gezegende tocht. Dit is weer zo’n positieve bemoediging! Buiten regent het hard. Ik vraag een stempel voor ons pelgrims paspoort. Die krijg ik van een non op leeftijd. Er kan een klein lachje af.
We gaan verder, het is droog. Lekker fietsend langs de Santuario waar we gister ook waren. We gaan weer de stenen hut binnen, het eerste onderdak van Franciscus en zijn volgelingen. Je krijgt zo een goed beeld van hoe zij vroeger leefden.
We moeten er vaak lang voor wachten, maar we hebben weer een stempel.
We moeten er vaak lang voor wachten, maar we hebben weer een stempel.

We fietsen hierna langs het San Damianokerkje dat door Franciscus en zijn volgelingen werd hersteld. Hij kreeg hier zijn missie ‘Herstel mijn kerk. ‘ Deze opdracht nam hij letterlijk. Hij herstelde de vervallen kerk uit het jaar 700. Hier installeerde hij de Clarissen die er nu ook nog wonen. Wat is het hier een heerlijk rustig oord.
Het san Damianokerkje
Het san Damianokerkje

We moesten best klimmen om hier te komen maar we krijgen er veel van terug. Er hangt een sfeer van liefde en eenvoud. We zien vriendelijke zusters. Één zuster leidt ons nog langs de vertrekken want het is tijd om te sluiten. Wij worden geraakt door een kruisbeeld uit 1600 gemaakt door een Franciscaner monnik van donker hout. We zien Jezus in zijn laatste uren voor de dood. Het intense lijden wat wij niet kunnen bevatten is van alle kanten heel treffend te zien. Daar word ik stil van en ik neem het mee op deze pinksterdag.

Heerlijk en gezellig eten en drinken in het restaurant van de camping. Van links naar rechts: Freek,  Sipke, Ron, Manus  en Anneke
Heerlijk en gezellig eten en drinken in het restaurant van de camping.
Van links naar rechts:
Freek, Sipke, Ron, Manus en Anneke

Als we weer terug op de camping zijn spreken andere dappere fietsers ons aan. Manus en Ron fietsen samen naar Rome en Sipke maakt deze fietstocht in zijn ééntje. Wat maken deze mannen lange tochten, ik zie dat ze er enorm van genieten. We raken aan de praat en we gaan met zijn allen lekker eten in de pizzeria. Wat is dit weer een bijzonder leuke ontmoeting. Het is zo mooi omdat je allen hetzelfde doel hebt en elkaar wat het fietsen betreft begrijpt. Standen vallen weg, ik ervaar interesse en hulp voor elkaar. Wat een ieder bezig houdt wordt gedeeld. Ook delen we de rekening en we wensen elkaar welterusten en verder een goede reis. Hier kunnen we lekker op slapen.

Advertenties

2 gedachtes over “24 mei 2015 – Met Pinksteren in het spoor van Franciscus.

  1. Wat een tocht en wat een belevenissen. Van vermoeiende dagen naar lichtvoetig verdergaan. Van mooie vergezichten tot spirituele ontmoetingen. En dan nog een brutale diefstal.die jullie beiden direct weer helemaal terug op aarde bracht.. Gelukkig heeft dit nare voorval uiteindelijk niet jullie verdere reis bepaald.
    Tonny en ik hebben genoten van jullie reisverslag tot nu. Zien uit naar een ontmoeting in Goedereede.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s