31 mei 2015 – Een bemoedigende afsluiting van de fietstocht in de Friezen kerk.

Wat een rust is het hier in het klooster. Niet te geloven dat we zo dichtbij de drukte en het Vaticaan zitten. Het uitgebreide zondagse ontbijt met heerlijke croissants smaakt ons heerlijk. We lopen naar de Friezen kerk. Het voelt als een mijlpaal. Het is nu in de morgen om 9.00 uur al heet. We lopen in de schaduw de heuvel af naar beneden. De Friezen kerk vinden we snel, nu de hoge trappen oplopen.

Het kan niet missen, dit is de Friezenkerk.
Het kan niet missen, dit is de Friezenkerk.

Ik zie mijn geliefde Friesche vlag, er wordt Nederlands gesproken. Freek maakt foto’s en luistert naar een interessante uitleg over de geschiedenis van deze kerk. Wat is deze kerk hier al lang. De Nederlanders, Vlamingen en Oost Friezen hadden behoefte om hun eigen taal met elkaar te kunnen spreken en een stukje eigenheid met elkaar te delen.
De kerk is verwoest door een groep Noormannen die zich in Sicilië hadden gevestigd. De kerk is helemaal met de grond gelijk gemaakt. Iedereen die binnen was kwam hier bij om, ook de priesters.

Ik loop naar boven en ontmoet daar vriendelijke vrijwilligsters die koffie aan het zetten zijn. Ik krijg een kopje koffie en ga naar de Spaanse organist die al aan het oefenen is. Verschillende liederen zijn nieuw voor mij. Ook heb ik keelpijn en ben ik verkouden. Toch wil ik zingen en, wonderbaarlijk, het lukt. De organist heeft geduld en samen lukt het ons om er iets moois van te maken.

Oefenen met de Spaanse organist en zingen met Jacob.
Oefenen met de Spaanse organist en zingen met Jacob.

Ik knijp hem wel een beetje. Ik hoef hier straks toch niet alleen voor te zingen? Ik zou toch in een koor meezingen? Maar kijk eens, de reddende engel komt binnen. Het is Jacob de voorzanger van deze kerk. Samen oefenen we verder. De stevige zuivere stem van Jacob geeft me veel steun. Even zingt hij de basstem en ik zing sopraan.

Pater Tiemen Brouwer verwelkomt me met een handdruk en spreekt me bemoedigende woorden toe. De mis gaat beginnen. Wij als voorzangers staan op het balkon bij het orgel. De mis is mooi en in het Nederlands. We kunnen alles volgen. Het centrale mysterie van ons geloof wordt gevierd. Het feest van de Heilige Drieeenheid. Pater Tiemen Brouwer benadrukt dat de kerk niet uit koude stenen bestaat maar uit levende mensen, één grote familie die zich verbonden voelt met elkaar.

Hoewel het een Friezenkerk is, wordt er Nederlands gesproken en gezongen.
Hoewel het een Friezenkerk is, wordt er Nederlands gesproken en gezongen.

Het zingen gaat heerlijk. We gaan ter eucharistie. Nu ga ik beneden naast Freek zitten. Er is nog een dappere Friesche fietser Peter Reitsema uit Heerenveen, die naast ons zit. Ik zie het bekende vlaggetje van de Vereniging Pelgrimswegen naar Rome. Pater Tiemen Brouwer nodigt ons uit om naar voren te komen om de zegen en de oorkonde te ontvangen. Ik vind dit een emotioneel moment, het doet me veel. Onder applaus gaan we terug naar onze plek.

Wij krijgen de oorkonde (testimonium) en de zegen van pater Tiemen Brouwer. Van links naar rechts: Freek, Anneke en Peter Reitsema uit Heerenveen.
Wij krijgen de oorkonde (testimonium) en de zegen van pater Tiemen Brouwer.
Van links naar rechts: Freek, Anneke en Peter Reitsema uit Heerenveen.

Dan ineens staan Henk en Ilona Kleijberg uit Diever voor ons, met hun testimonium in de hand. Wij troffen elkaar in Assisi. Wat een verrassing en knap dat zij hier ook al zijn. We drinken samen koffie en hebben elkaar heel wat te vertellen.

Een verrassing, we zien ineens Henk en Ilona uit Diever weer in Rome. Ook met een testimonium.
Een verrassing, we zien ineens Henk en Ilona uit Diever weer in Rome. Ook met een testimonium.

Jacob, de voorzanger vertelt me dat hij ook protestant is. Aan de manier hoe ik het ‘Onze Vader‘ bad, merkte hij dit op. We voelen verbondenheid met elkaar en met deze kerk.
Als we buitenkomen hebben we gelijk het uitzicht op het zonovergoten Sint Pieters plein waar een mis is. Het is zwart van de mensen. Ik hoor de stem van Paus Franciscus. We luisteren en praten na met Theresa, die ook vrijwilligster van de Friezen kerk is. Het is heet, bedelaars vragen om geld. Onder de indruk van dit alles lopen we terug naar ons klooster om even uit te rusten en verdere plannen te maken.

Vanmiddag wandelen we weer naar beneden over het Sint Pieters plein. We passeren heel veel dames die hier flaneren. De ijssalons hebben het druk. We lopen langs de Engelen burcht uit 135 voor Christus als mausoleum gebouwd. We lopen door erg smalle straatjes langs leuke winkels en eethuisjes naar het Pantheon. Ik kijk mijn ogen uit. Fascinerend, eens werd het Pantheon voltooid in 27 voor Christus. Het is niet te bevatten. Ik voel aan de hoge grote bronzen deuren als we naar binnen gaan. Verwonderd kijken we omhoog naar het ‘oog‘ in de koepel.

Linksboven: detail Engelenburcht, Rechtsboven: gezellige eethuisjes,  Linksonder: de Trevifontein wordt gerestaureerd, Rechtsonder: Het Pantheon.
Linksboven: detail Engelenburcht, Rechtsboven: gezellige eethuisjes.
Linksonder: de Trevi fontein wordt gerestaureerd, Rechtsonder: het Pantheon.

Het kan niet op vanmiddag, er is zo veel moois te zien. We lopen langs de Trevi fontein die gerestaureerd wordt. Wat een muntjes zie ik op de bodem liggen. We zien nog een glorie rijke zuil waar de triomfen van de Romeinen zijn afgebeeld. We lopen zeker al vijf uur. We voelen onze benen als we terug lopen naar ons klooster. Stil overdenk ik deze bijzondere bemoedigende dag.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s