6 juni 2015 – Ontmoeting met Don Doriano en trouwerij in Monteriggione

Boven: voorzichtig het steile gravelpad af naar beneden. Onder: het mooie Toscaanse landschap.
Boven: voorzichtig het steile gravelpad af naar beneden.
Onder: het mooie Toscaanse landschap.

Fietsen moet je hier niet doen op het heetst van de dag en toch gebeurt het ons steeds weer opnieuw. Na de koffie gaan we gauw op pad. We zijn benieuwd naar het ommuurde stadje Monteriggione, dit is ons doel. We suizen voorzichtig het kilometerslange stoffige gravel pad af. Alles is hier wit van het kalk van het pad. Zelfs de bomen en blaadjes zijn wit/ grijs van het stof. Het is een vreemd onnatuurlijk gezicht. We moeten weer veel stijgingen nemen en al gauw loopt het water langs ons gezicht.

Monteriggioni is het best bewaarde middeleeuwse vestingstadje van Italie.
Monteriggioni is het best bewaarde middeleeuwse vestingstadje van Italie.

We klimmen omhoog en lopen bezweet en moe met de fiets de poort door, Monteriggione binnen. Je weet niet wat je ziet. Het is alsof je in een andere wereld komt, zo mooi. Gelijk zie ik het oude kerkje met daarnaast de herberg voor pelgrims. Het pad de Via Francigena loopt hier langs. Het bord van deze pelgrims route zie je regelmatig langs de weg. Ook zagen we al verschillende pelgrims lopen. Altijd groeten zij ons en wij hen. “Bonne Camino” hoor ik hen zeggen. Ook worden we veel toegejuicht en aangemoedigd. Ik word er altijd blij van.

Links: De omgeving is bekend om zijn heerlijke wijnen. Rechts: Het logo van de oude pelgrims- en handelsroute: de Via Francigena. Deze loopt van Canterbury naar Rome.
Links: De omgeving is bekend om zijn heerlijke wijnen.
Rechts: Het logo van de oude pelgrims- en handelsroute: de Via Francigena. Deze loopt van Canterbury naar Rome.

Nu sta ik naar het grote gele logo, de pelgrim te kijken. Want vlak naast de kerk is de herberg voor pelgrims. Op internet bekeek ik het al, nu sta ik hier werkelijk. Dit kerkje is de plek waar Don Doriano o.a. werkt. In dit vakantiehuis/ herberg voor pelgrims, ga ik na afloop van het werken in de herberg voor pelgrims in Abbadia nog een paar dagen vakantie houden.

De grote deuren van het kerkje worden geopend. Toeristen lopen in en uit. Wij gaan ook naar binnen. Ik zie dat de pater druk bezig is van alles klaar te zetten. Er komt een feestelijk aangeklede jonge man naar de pater lopen. Er volgt een hartelijke begroeting. Allerlei feestelijke mensen komen binnen.

Ik pak onze pelgrims paspoorten en loop naar de pater toe om een stempel te vragen. Die krijg ik en dan vertel ik de pater wie ik ben en wat ik hier kom doen. Hij kijkt me blij verrast aan en begroet me hartelijk met lovende opmerkingen over de lange fietstocht. Ook Freek wordt hartelijk begroet.

Tijdens het huwelijk in de kerk wordt mooie muziek gemaakt.
Tijdens het huwelijk in de kerk wordt mooie muziek gemaakt.

Ik help de pater met klaar zetten van fleurige zacht groene coniferen die versierd zijn met een gouden strik. Over twintig minuten zal er een kerkelijk huwelijk in deze kerk zijn. Wij mogen dit meemaken. We zitten achter in de kerk. Allen gaan staan, het bruidspaar komt binnen. Er wordt gezongen, mensen met geschoolde stemmen zingen een prachtig lied. De huwelijksmis is begonnen. Er is ook instrumentale muziek, prachtig! Wij genieten. Het lied ‘ Halleluja’ mag iedereen meezingen. Ik zing de boven stem, kan het niet laten. Jonge mensen met een jongens baby die heel officieel aan gekleed is zitten voor ons. Het ventje heeft het gehad, de ouders wiegen hem heen en weer.

Als de mis voorbij is gaan alle feestgangers in een lange rij buiten voor de ingang staan. Het bruidspaar komt en er wordt rijst gestrooid. Ze vertrekken naar de tuin, ik zie heerlijk fris drinken klaar staan.

Nadat het huwelijk is voltrokken gaan de bruiloftsgasten naar buiten en strooien rijst.
Nadat het huwelijk is voltrokken gaan de bruiloftsgasten naar buiten en strooien rijst.

Wij lopen nog het stadje door. We verbazen ons over het fraaie uitzicht naar beneden. Ik zie het Toscaanse landschap, cipressen, gouden velden met graan, wijnvelden, begin van de groei van zonnebloemen, bijzonder mooi.

We fietsen verder naar Castellina Scalo voor boodschappen. We zijn blij, de supermarkt heeft nu geen siësta. De fietstocht terug naar de camping is zwaar, het is te heet. We zijn blij als we terug op de camping zijn. Eerst even uitblazen, een koude douche en dan het zwembad in duiken.

Het is druk in het zwembad. Onderweg op het gravel pad zagen we ze al komen, de lokale bevolking is blij met dit verkoelend zwembad. Wij zijn de enige Nederlanders, ik hoor alleen drukke Italiaanse stemmen. Het is gezellig, een heerlijke voor ons verrassende dag. We zitten in de stille avondzon bij de tent. Een zanglijster zingt. Het gouden zonlicht wordt gefilterd door de bomen. Ik voel me dankbaar dat wij dit samen mogen meemaken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s