8 juni 2015 – Naar Abbadia a Isola.

Het is zo ver. Ons laatste nachtje slapen in het tentje hebben we gehad. Afscheid nemen, het doet een beetje pijn. Maar toch, ook goed, aan alle dingen komt een eind. Met een stijf lijf en spierpijn in mijn nek sta ik op. Niet erg, het gaat vanzelf over. Het komt door het kleine kussentje dat steeds van het luchtbed afglijdt.

Het is al lekker warm buiten. We eten wat en pakken alles in. De fietsen zijn weer zwaar. Fred en Gloria bieden ons uit zichzelf aan ons geld te willen lenen. Zij zijn de enigen niet die dat doen. Het valt me op hoeveel lieve betrouwbare mensen op ons pad komen.

Daar gaan we dan, voorzichtig het gravelpad af fietsen. De haarspeldbochten neem ik lopend. Daarna is het klimmend naar boven, via Menteriggioni naar Abbadia a Isola, dat in een dal ligt. Ik zie veel witte bloemen met vuurrode klaprozen, zo fleurig mooi.

We fietsen het dorpje in en vragen waar nummer zestien is. We zijn het al voorbij gefietst. Achter een groene haag lonkt een groot blauw zwembad. Sara, die appartementen verhuurt, komt er al aan lopen. (Appartement Larco – Abbadia a Isola) De deur wordt geopend en onze monden vallen van verbazing open. Wat een luxe! Een echte kamer, badkamer een heerlijk bed, fijne tuin, eigen privacy. Wat een overgang van ons tentje naar hier. We installeren ons, ik doe een wasje en we duiken het zwembad in.

Een groot zwembad voor ons alleen, er zijn geen andere gasten. We nemen direct een duik.
Een groot zwembad voor ons alleen, er zijn geen andere gasten.
We nemen direct een duik.

Daarna fietsen we naar de supermarkt in Castellina Scalo. In een klein winkeltje kopen we onze treinkaartjes naar Pisa voor de terug reis. De vrolijke goedlachse dame achter de toonbank weet niet wat ze hoort dat we vanaf ons landje zijn komen fietsen. Ze slaat de hand voor de mond en biedt ons een heerlijk chocolaatje, een ‘kus uit Peruga’ aan. We fietsen terug en genieten verder van de luxe van het zwembad.

De lucht wordt donker, het gaat waaien en het rommelt in de verte. Onweerswolken dreigen en al snel volgt er een wolkbreuk met hagelstenen. “ Wat een geluk dat we nu niet op die modderige grond in ons tentje zitten,” bedenk ik me.

We zien cumuluswolken en dreigend zwarte wolken, dat betekent dat er onweer op komst is.
We zien cumuluswolken en dreigend zwarte wolken, dat betekent dat er onweer op komst is.

Het onweer houdt aan en het blijft regenen. Morgen dan maar Abbadia a Isola bekijken. Straks lekker slapen en morgen gezond weer op.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s