11 december 2015 – Las Palmas, Canarische Eilanden.

Heel vroeg word ik wakker, nieuwsgierig trek ik het gordijn open, vele lichtjes met de bergen op de achtergrond schitteren me tegemoet. Altijd was ik benieuwd hoe het hier zou zijn. Dit is dus Las Palmas! Nooit eerder waren we hier, straks gaan we iets van dit eiland zien. Het wordt licht er is veel nevel dat een mysterieus beeld geeft. Vanuit het schip valt me gelijk  een grote krater op. We gaan mee met de excursie van een panoramische rit naar die enorme Bandama krater.

In de buurt van de Bandama krater zien we dit oude golfveld, dat eind 1800 door de Engelsen is aangelegd.
In de buurt van de Bandama krater zien we dit oude golfveld, dat eind 1800 door de Engelsen is aangelegd.

Zo’n busrit is ook handig voor de mensen die niet mobiel zijn. Er worden heel wat rolstoelen en rollators in de beneden ruimte van de bus gezet. De bus gaat eerst door de stad. Dit stadsbeeld ziet er toch wat anders uit dan Funchal in Madeira. We zien de donkere lava grond met veel palm- en bloeiende tropische bomen.  De bus klimt moeizaam de haarspeldbochten op, ik hoor het aan de motor. We komen bij de Krater Pico de Bandama op 569 meter hoog. We genieten van een fantastisch uitzicht op Las Palmas, de bergen rondom met in de diepte de zilveren zee.

De grote botanische tuin.
De grote tropische tuin.

De bus rijdt voorzichtig het steile pad naar beneden af en stopt bij een grote tropische tuin. Rolstoelen en rollators worden te voorschijn gehaald. De man die deze groep begeleidt loopt met zijn bordje voorop, de hele groep loopt erg langzaam de tuin door. ” Slowly,” hoor ik hem zeggen, maar ik heb zin wat sneller te lopen om meer van deze tuin te kunnen zien. Het is muisstil in de tuin. Ik hoor helder vogelgeluid wat me aan de nachtegaal doet denken. De nevel is opgelost, warme zonnestralen zijn te voorschijn gekomen. Wat een bijzondere tuin is dit! We genieten van de fantastisch mooie tropische bloemen, struiken en bomen. Ik loop langs enorm veel bloeiende toren hoge cactussen. Het is allemaal bijna te mooi om waar te zijn. We zouden hier wel langer willen blijven maar we hebben maar kort de tijd om rond te kijken. De bus rijdt terug naar de stad waar we een wandelingetje maken door de oude stad. We zien de markthal waar veel groente, fruit en vis verkocht wordt. Het markt sfeertje is hier zo anders dan thuis en ik zie veel exotisch fruit prachtig opgestapeld.

We lopen in de binnenstad door de overdekte markthallen.
We lopen in de binnenstad door de overdekte markthallen.

We zien het Casa de Colòn, wat nu een museum is en eens het huis van de beroemde ontdekkingsreiziger Christoffel Columbus was. We lopen naar een groot plein waar veel kinderen spelen. Ik zie ook schattige kleine kleuters die met hun juf op stap zijn. Voor de minder mobiele mensen valt het niet mee om over de gladde klinkers en keien te lopen. Plotseling buitelen twee dames die de traptreden niet goed zien over elkaar heen op de grond. Ik help ze weer overeind en geef ze ieder een arm tot ze zeggen dat het wel weer gaat.
We zien de Kathedraal Santa Ana waar we helaas niet in kunnen. ” Grote groepen worden er na tien uur niet toegelaten,” hoor ik de man met het bordje zeggen. “Vreemd, denk ik, zou het echt zo zijn?”

De oude binnenstad van Santa Cruz.
De oude binnenstad van Las Palmas.

We lopen door leuke straatjes, langs winkeltjes terug naar de bus die nu naar de buurt van het strand rijdt. Bruin verbrande badgasten liggen heerlijk te zonnen.
Ineens zie ik prachtige zandsculpturen, kunstwerken op zich. Wat mooi! Het kerstverhaal is uitgebeeld, fantastisch knap! We zien de herders in het veld, de wijzen uit het oosten en het kindje Jezus met zijn ouders Jozef en Maria. Het is tijd om weer naar de bus te gaan die ons terug naar het schip brengt. Zo’n excursie is de moeite waard want dan zie je iets meer dan de stad. We zien dat de bus al vertrokken is. Geen nood, het is juist een lekkere wandeling langs de boulevard terug naar het schip. Als we al een heel eind gelopen hebben horen we een toeterende bus die pal naast ons stil staat. De deur zwiept open en een lachende man kijkt ons aan. Het is nog maar een klein stukje rijden naar de haven.
Terug op het schip hebben we nog even tijd om te zwemmen en lekker in de zon te liggen en dat in december in kerstsfeer!

Bij het strand zien we het kerstverhaal in zand uitgebeeld.
Bij het strand zien we het kerstverhaal in zandsculpturen uitgebeeld.

Vanavond zet het schip koers naar Santa Cruz de Tenerife. Ruim een uur voordat we wegvaren hoor ik de motoren al, daarna hoor ik ze zwaarder brullen, we varen weer! Buiten op de veranda is het muisstil, ik hoor enkel bruisend water. Het is aardedonker, duizenden lichtjes hoog en laag schitteren als diamantjes en op het eindpunt van de donkere rots schijnen banen stralend licht van de vuurtoren in het ritme van aan, uit, stilte en dan drie maal achter elkaar aan. Ik kan hier uren naar kijken, maar de witte van handdoeken gevouwen beer trekt me slaperig naar mijn bed. Welterusten.

Advertenties

3 gedachtes over “11 december 2015 – Las Palmas, Canarische Eilanden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s