13 december 2015 – Zeedag.

Daar zit ik dan, op de veranda van onze buiten hut. Ik hoor het bruisende water van de zee en zie de witte golven dichtbij het schip. De horizon is één rechte lijn met daarboven lichte bewolking, het is 22 graden. En verder? Zee, zee, en nog eens zee. Er is geen ander schip te bekennen. Hier kan je alleen maar rustig van worden. Heerlijk, zo’n zeedag. Tijd voor ontspanning, nadenken, een boek lezen, wandelen op het dek, baantjes zwemmen, opwarmen in de jacuzzi en zonnen op het zonnedek. Ik heb een leven als een prinses en moet er steeds aan wennen.  Ik zie veel etende mensen op dit schip. De keus in veel lekker eten is groot. “Lekker eten is maar een vinger breed dik,”zei mijn vader vroeger, en hij heeft gelijk denk ik. Eigenlijk heb ik moeite met al dit overvloedige aanbod en aan zoveel vermaak dat mensen nodig schijnen te hebben.
Het mooie van een cruise vakantie is dat we een indruk krijgen van alle plaatsen die we aandoen. Zo weten we waar we wie weet nog wel eens vakantie willen vieren.

De Indonesische hut boys die onze hut schoonmaken zijn altijd erg vriendelijk.
We maken vaak een praatje met hen. Ze werken hard. Ze zijn 10 maanden op het schip en zijn dan 3 of 4 maanden thuis bij hun familie. Ze werken elke dag 10 of 12 uur. Ze zijn erg blij met deze baan want ze hebben de zorg voor hun familie. ” Ja, ik kom van Java en heb één dochtertje van zeven jaar, ik mis mijn familie,” hoor ik hem zeggen.

We varen in een rechte lijn richting Casablanca in Marokko. Spannend, hoe zou de Marokkaanse cultuur zijn? “Morgenochtend om vijf uur dan zullen we de haven van Casablanca binnenvaren,” vertelde de kapitein zopas door de intercom. Om 17.40 uur gaat de zon onder. De diep donkere zee die over gaat in de zwarte lucht kijkt me aan.
Het valt me op dat gisteren op Tenerife de zon om 18.09 onder ging. Nu is het duidelijk vroeger, we varen dus al weer naar het noorden.
Uit eten in de fraaie zaal van restaurant La Fontaine is elke avond gezellig en stijlvol. Elke avond zitten we met andere gasten aan tafel, zo leren we andere mensen kennen. Maar vanavond zitten we hier gezellig samen te eten. Het verfijnde eten is mooi opgediend en het smaakt heerlijk. Als we terug in de hut komen ligt er languit een sierlijke haas met zijn lange hoge oren ons aan te kijken. Wat is dit kunstig gevouwen!

De pianist speelt een muziekstuk speciaal geschreven voor pianisten met slechts een linkerhand.
De pianist speelt een muziekstuk speciaal geschreven voor pianisten met slechts een linkerhand.

Vanavond is er klassieke muziek. Rustem Hayroudinoff, een internationaal geprezen pianist speelt virtuoos muziek van Rachmaninoff, Liszt, Strauss en nog meer. Meeslepende muziek om naar te luisteren en stil van te worden.
Daarna stroomt de zaal vol met enthousiast publiek.
De hardwerkende medewerkers uit Indonesië nemen het podium over om traditionele muziek en dans te presenteren.
Het publiek en de Indonesische crew is dolenthousiast. Van begin tot eind wordt er gelachen, want het optreden is een komisch geheel.
Het is al laat, we willen gauw gaan slapen want morgenochtend is het vroeg dag omdat we dan op excursie gaan.

Optreden van de Indonesische bemanning.
Optreden van de Indonesische bemanning.
Advertenties

4 gedachtes over “13 december 2015 – Zeedag.

  1. Spannend, vooral ook als je naar een echt ander land/continent vaart als Noord-Afrika waar Casablanca ligt.
    Wij hebben ook een witgekalkt huisje geboekt in Andalusie…die zijn naar Noord-Afrikaanse traditie witgeverfd tegen de zon…

    Like

  2. Hoi Anneke, jullie hebben de smaak te pakken met boottrips, en heb er ook zin in, maar Pieter is daar nog niet aan toe. Wie weet later. We gaan ook op een boot, maar dat is anders. We gaan begin februari richting Singapore, daarna Surabaya, en Jember, de plaats waar Pieter 40 jaar heeft gewerkt, in de ruwe tabak voor sigaren, ook nadat hij met pensioen is hij de laatste 10 jaar toch 1 keer per jaar 6 weken, als adviseur. Daarvoor heeft de geldschieter van de firma , zijn boot met 4 man personeel Beschikbaar gesteld om van Bali naar de Kommodo eilanden te varen, en daar de enorme varanen te zien. Daarna nog naar Flores en Sulawesi. We hebben 8 jaar geleden ook op die boot een tocht gemaakt naar eilandjes boven Australië , waar toen de boot lag. Wens je nog een fijne tocht of misschien ben je al terug, groetjes van de vliegtuig Pisa maatje Karin

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s