2 juni Heuveltje op en heuveltje af.

 

Heuveltje op  en heuveltje af.
Heuveltje op en heuveltje af.

In een gezellige authentieke kamer heeft onze vriendelijke gastheer een lekker Frans ontbijtje klaar staan, croissantje, stokbrood, koffie.  Het is gezellig. Hij vertelt dat zijn vrouw in Zwolle economie heeft gestudeerd. Vorig jaar  had hij als gast Clemens Sweerman, de schrijver van onze route boekjes. Voor de 8e keer fietste hij naar Santiago om de route op juistheid te controleren!

Buiten is het zwaar bewolkt en vochtig. Vannacht is er opnieuw veel regen gevallen. We kleden ons warm aan en stappen op de fiets. Gelijk worden we getrakteerd op een flink klimmetje die we lopend nemen. Ineens zie ik na een poos twee bekende medepelgrims in fel gele fietskleding aan komen. Het zijn de vader en zijn zoon.” Wij gaan terug”, hoor ik de vader die ook nog eens chronische leukemie heeft zeggen. Ach, dat is toch wel erg jammer voor hen maar wat is het moedig en verstandig om dat besluit te nemen. Zadelpijn of andere kwaaltjes kunnen soms te erg worden. Ze fietsen naar Meru en vanavond haalt familie hen op. Maar deze dappere fietsers geven de moed niet op, als de kwalen genezen zijn hervatten zij de tocht!

Het is nog vroeg en koud, 10 graden, vanmiddag zal het zo’n 13 graden worden.  De natte wegen met grote plassen water zijn modderig. Het water spuit meters hoog als auto’s ons passeren. Maar het uitzicht op de hoge heuvels is mooi en de felrode klaprozen, blauwe irissen, de gele lis, koolzaad en het gele fluitenkruid sieren de bermen.

Freek rijdt met zijn felgele fietskleding voorop. Dat is veilig en hij bepaalt de snelheid, afstand en route. De GPS wijst ons de weg. Dat betekent wel steeds heel goed kijken naar het pijltje. Maar met de beschrijving er bij uit het boekje van Clemens Sweerman: St. Jacobs fietsroute langs pelgrimswegen naar Santiago de Compostella komt het altijd goed. Maar soms kan het anders gaan. We belanden in een bospad vol met hoge distels, brandnetels en verderop hoge bergen aarde die het pad versperren. Moeten we hier echt langs?  Op het eind van het pad staat een metershoog hek. Op slot. Niet getreurd, we moeten terug. De brandnetels prikken tegen mijn benen.Het is wel doorzetten. Rustig blijven ademen bij het klimmen en zo nu en dan lopen. Wie medicatie voor het hart gebruikt heeft minder kracht en energie. Dat betekent luisteren naar je lichaam, op een rustig tempo fietsen en niet te grote afstanden maken. Daar hebben we afspraken over gemaakt, gezondheid en veiligheid gaan voor.

Met moeite eten we deze grote pizza's op.
Met moeite eten we deze grote pizza’s op.

In een klein dorpje drinken we koffie en we eten in een pizzeria een schuit van een pizza, kan ik dit wel op? Heerlijk, even pauze! Op de televisie zien we de wateroverlast in Parijs. Sinds 60 jaar heeft het niet zo veel geregend. Wat normaal in 3 maanden valt, is nu in 1 dag gevallen.

De rivier de Seine, vies met de kleur van klei en vol met rommel.
De rivier de Seine, vies met de kleur van klei en vol met rommel.

In de verte doemt een heus fantastisch mooi Château de Henonville op, het eerste kasteel wat we tijdens deze tocht zien. Nog veel later volgt er een lange brug met daar onder snel stromend bruisend vies water van de Seine die buiten zijn oevers treedt. De velden er naast staan onder water en overal is te zien dat het land kleddernat en verzadigd  is.

Een van de eerste Château's die we tegenkomen.
Een van de eerste Château’s die we tegenkomen.

We moeten nog heel wat heuveltjes nemen. Zachtjes begint het te motregenen. Het is vijf uur. We komen in Epone waar een Formule 1 hotel is. We treffen het want de enthousiaste medewerker doet net de deur open. De fiets kan in de hal staan maar wij willen ons stalen ros niet kwijt. Dat wordt dus naar boven de trap op tillen naar onze kamer. Prima zo’n budget hotel. Een toilet en schone douche met föhn op de gang, een fris bed en warme kamer. Wat wil een mens nog meer?

Advertenties

2 gedachtes over “2 juni Heuveltje op en heuveltje af.

  1. Kanjers zijn jullie.Jammer dat het weer zo slecht is.
    We hopen dat het snel beter wordt.
    We wensen jullie veel wijsheid en kracht toe.

    Like

  2. Freek, Anneke,
    Tijdens jullie camino hebben we elkaar al ontmoet onder andere op de Cruz de Ferro, waar we foto’s van elkaar gemaakt hebben. Nu lees ik in jullie reisverslag dat me een vader en soon hebt ontmoet bij Henonville. Ik denk dat ook ik hen heb ontmoet. De vader was gepensioneerd legerpredikant en was door zijn zoon (35 jaar?) gevraagd mee te gaan op pelgrimage.
    Ik zou het leuk vinden om nu we thuis zijn nog eens contact te hebben

    Met pelgrimsgroet,
    Fred Koiter 06-51320122

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s