3 juni Pelgrims en zwervers

Er zingt een prachtig lied in mijn hoofd. We kregen het van vrienden, om mee te nemen tijdens deze tocht. Ik neem het mee, elke dag. Luister er ook eens naar.
Het is het Pelgrimsgebed van Amanda Strydom.
Met haar prachtige warme stem zingt ze in het Afrikaans:
Alle pelgrims keer weer huis toe
Elke zwerver kom weer thuis

We tillen de fietsen en bepakking alle trappen af en zoeken de route op, we moeten wel de goede weg volgen. Het is nog vroeg en fris maar wel vochtig. We hebben onze warmste kleren aan. Dat het nu op 3 juni nog zo koud is, dat had ik niet verwacht. Het voelt als bijna winter, we hebben koude handen en voeten en zelfs onze gezichten zien blauw. Bij  Mezieres krijgen we gelijk een flinke klim van drie kilometer, daar word je warm van. Het water loopt langs mijn gezicht, de regenjas kan wel even onder die handige spin. Voorzichtig schuif ik mijn jas er onder. Een herinnering aan heel vroeger komt boven. Dat mooie roze vest dat tussen de spaken van de fiets kwam. Weg, mooi zelfgebreid vest, het voelde als een ‘ramp’ jammer..

Nog 2000 km. Dat is toch wel een heel eind als het weer zo tegenvalt ....
Nog 2000 km. Dat is toch wel een heel eind als het weer zo tegenvalt ….

Met een vaart suizen we naar beneden. Goed opletten op de hobbels, de gaten en de kuilen op de weg. De route is heuvelachtig met mooie uitzichtpunten. In de verte zie ik regen wolken, het begint te motregenen flinterdun. De regen broeken gaan ook aan. Daarna komt er nog een pittige klim en veel vals plat. Het lijkt alsof je niet hoeft te klimmen maar schijn bedriegt. Het steeds maar klimmen begint al te wennen en als we met een vaart naar beneden suizen schiet het lekker op.

Onderweg ziet de omgeving er mooi uit, kleurige velden.
Onderweg ziet de omgeving er mooi uit, kleurige velden.

Het is hier prachtig, veel goudgeel graan, bossen en groene velden en bruisende bergstroompjes. We passeren heel veel dorpjes. In een gemeentehuis zie ik licht branden. Ik haal er een stempel. O, wat is het daar lekker warm, de kachel brandt.
Natuurlijk is ons tempo niet altijd hetzelfde, dit keer fiets ik vooruit tot op het eind van het pad. Afspraak is om dan op elkaar te wachten. Het wachten duurt dit keer wel erg lang. We zijn elkaar toch niet kwijt? Plotseling stopt er een busje voor koeriersdiensten, het portier klapt open, de chauffeur stapt uit. Er wordt vast een pakje bezorgd. Maar  ik hoor de chauffeur  zeggen: ” Ik heb uw man gebracht.” Ineens zie ik het ‘pakje’, een lachende Freek staat voor me. Zijn fiets wordt uit het busje gehaald. ” Ik dacht dat je achter me fietste en ik kon je niet vinden.” We bedanken de hartelijke koerier en fietsen weer vrolijk verder. We warmen ons op tijdens een koffiestop. Vlakbij Chartres houdt de regen op, het is nu al half zes.
We fietsen langs het snelstromend riviertje de Eure, we kunnen niet verder. De weg wordt geblokkeerd, de rivier is over het pad gelopen. We gaan terug en zoeken een andere weg.

Onderweg bij Chartres is de fiets/wandelweg ondergelopen.
Onderweg bij Chartres is de fiets/wandelweg ondergelopen.

We zoeken een bed en breakfast  maar als we het huis zien lijkt het ons niks, we zoeken verder. In Chartres zien we een jeugdherberg, dat lijkt beter. Een slaapzaal met 6 stapelbedden voor ons tweetjes, het is er groot, ongezellig en koud, een blind paard kan hier nog geen schade aanrichten. Maar we hebben een bed en zullen vast lekker slapen vannacht!
Terwijl ik deze zinnen schrijf hoor ik veel kinderstemmen. Buiten staat een grote groep pubers met hun begeleiders die hun sigaretten doven. Een schoolkamp? Grote koffers worden door de gangen gerold, sssst, ssst, horen we steeds. De pubers zijn redelijk stil. Zal het zo blijven? Ik vind het wel vrolijk, al deze gasten, we slapen toch niet in een bejaardentehuis maar in een jeugdherberg?

Advertenties

4 gedachtes over “3 juni Pelgrims en zwervers

  1. Leuk om jullie zo te volgen. Overigens wel met een dubbel gevoel, maar het is niet anders. De wonden genezen voorspoedig en inmiddels hebben we het vervolg van de fietstocht gepland in september a.s. Bijzonder dat lied van Amanda Strydom. Het zingt ook al tijden in mijn hoofd. Ik/wij blijven jullie volgen. Veel succes! Hartelijke groet, Piet Kingma, Smilde.

    Like

    1. Beste pelgrim Piet en zoon,
      Hoe gaat het er mee? Is het gelukt om in september nog verder te fietsen naar Santiago? We hopen zo dat het goed met je / jullie gaat en dat de tocht onvergetelijk mooi mag zijn! Of, als het fietsen niet zou gaan, jullie andere mooie momenten met elkaar mogen delen. Want pelgrimeren kan ook thuis, elke dag. Wij hebben nog steeds napret van onze fietstocht. Het was een belevenis. Op https://freekenannekeonderweg.wordpress.com staan ook enkele filmpjes. Heel hartelijke pelgrimsgroet!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s