Van Chartres naar een watermolen.

 

Muisstil was het vannacht, de pubers waren vast ook moe.. En, ik heb de indruk dat ze hier op school strenger zijn, is hier meer gezag dan in ons landje? Al vroeg horen we deuren slaan. Kinderen lopen fluisterend over de gang. Hun bedden hebben ze al afgehaald, koffers rollen weer over de gang. Ik hoor de bus al ronken, heldere kinderstemmen die langzaam verdwijnen als ze de bus instappen. De torens van de kathedraal hangen in de dikke mist.

Overdekte markt in Chartres.
Overdekte markt in Chartres.

Het is hier zelfwerkzaamheid. Je moet je eigen bed opmaken met een vliesdun kunststof onderlaken, bij vertrek graag weer afhalen. We zetten koffie en eten ons eigen broodje in de grote lege ongezellige eetzaal. Mijn vingers jeuken, ongelooflijk, er staan twee grote planten met alleen maar bruine dode bladeren. Dat ze hier niet iets gezelligs van maken, het zou er zo anders uit kunnen zien met een mooi veldboeket, warme kleuren, gezellige zitjes en iets moois aan de wand. De keuken is haveloos en vies, het lokt niet uit om hier je potje te koken. Maar niet getreurd, we komen niets te kort, we hebben immers lekker in een bed geslapen. We pakken alles in en dalen de heuvel af, klimmen omhoog naar de kathedraal. Bedelaars staan bij de trappen. Dat wordt om de beurt op de fietsen passen en naar binnen.

Bij  het ingangsportaal van de kathedraal staat een beeld van St. Jacques, nr. 3 in de rij, herkenbaar aan de 2 schelpen.
Bij het ingangsportaal van de kathedraal staat een beeld van St. Jacques, nr. 3 in de rij, herkenbaar aan de 2 schelpen.

Wat een reusachtig grote kathedraal is dit. Verbaasd kijk ik naar alle beelden in het portaal. Het is gewoon te veel om in je op te nemen. Het 3e beeld rechts is Saint Jacques afgebeeld met schelpen. De prachtige gebrandschilderde ramen, daar kan je alleen al dagen naar kijken. Het blauw springt er uit. Grote groepen mensen met gidsen lopen rond. Enorm veel beelden kijken me aan.

De kathedraal is vooral beroemd om de middeleeuwse glas in lood ramen.
De kathedraal is vooral beroemd om de middeleeuwse glas in lood ramen.

Ja, het is het mooist om voor dit alles tijd te nemen. Maar ons doel is nu de fietstocht en dat vraagt ook tijd en energie. Weer buiten loop ik langs de markt, het plein en leuke winkels de lange trappen af naar onze fietsen. Ja, Chartres is mooi, en ik lees dat er vanavond een mooi concert gegeven wordt.

We fietsen uren over eindeloos lange glooiende wegen, met zo nu en dan een klim door kleine boeren dorpjes. In de morgen is het fris maar ‘s middags wordt het ietsje warmer. Even miezert het, maar later is het echt droog en heel voorzichtig komt er een glimpje zon dat snel weer verdwijnt. We treffen het. Ik voel me een gezegend mens. Het is toch maar fantastisch dat we dit samen kunnen doen! Vroeger fietste Freek mij er uit, en nu, na een bypass operatie zijn de rollen omgekeerd. Maar we fietsen toch maar stevig door op onze gewone Gazelle fietsen met 27 versnellingen. We hebben zijwind, het is droog, heerlijk rustig op de weg. Het lijkt alsof de vogels met droog weer te voorschijn komen en het hoogste lied zingen.
We pauzeren in Bonneval en eten er iets warms, daar kikker je van op! In Chateaudun zoeken we een gite, maar die blijkt gesloten te zijn. Vriendelijke jongelui van de kano club bellen voor ons adresjes af, alles is complet. Maar dan hebben we beet.

We zijn onderweg verschillende watermolens tegen gekomen. En nu slapen we in een ervan.
We zijn onderweg verschillende watermolens tegen gekomen. En nu slapen we in een ervan.

Je zou me hier moeten zien zitten. Water bruist en ruist onder het rooster waar mijn krukje op staat. Onze b&b is een sprookje. Eens was hier een watermolen. Alles herinnert er aan. Als ik over het rooster naar een bruggetje loop, over een bruisend water, kijkt een paard me met zijn grote ogen aan. We hebben een fantastische plek, het kan niet beter, we zijn bofkonten!

Advertenties

Een gedachte over “Van Chartres naar een watermolen.

  1. Wat is dat leuk om elke dag jullie verslag met foto’s te krijgen. Ik reis mee, alleen zonder de ontberingen van regen en heuvels op fietsen. Ik dacht eerst waarom moet je alleen ergens naar binnen, hebben je geen sloten, maar toen dacht ik dat je niet je hele hebben en houwen op straat kan laten. De fietstassen kan je moeilijk onder je arm mee nemen. Hoop dat het weer iets beter wordt. Hoeveel km doe je op zo’n dag. Watermolen is wel bijzonder om in te slapen!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s