5 en 6 juni. Langs verstilde dorpjes naar St Avertin bij Tours.

 

5 juni. Fietsen langs het riviertje de Loir.

Oef, ik heb stijve spieren en nekpijn, komt het door mijn fietshouding? Ik zal proberen de spieren beter te ontspannen tijdens het fietsen. We kijken naar buiten, het regent keihard, de buienradar geeft aan dat het droog zal worden. We ontbijten in de ruimte waar eens een molensteen draaide. De steen ligt als herinnering buiten. Onze gastvrouw is erg vriendelijk, dit is een ydillische plek om te verblijven. Wat zal het hier mooi zijn als de zon schijnt, zie: segland-chambresdhotes.wifeo.com

In deze oude watermolen hebben we vannacht geslapen.
In deze oude watermolen hebben we vannacht geslapen.

We wachten de bui af en stappen weer op de fiets. Elke dag is het weer heerlijk om verder te trekken. De route is prachtig, klimmen en dalen met zijwind, zelfs even in de rug. Het is wel erg vochtig maar niet koud. De regenjas kan in de middag uit. De dorpjes zijn verlaten, de omgeving voelt desolaat. Zo op je fiets in deze stille omgeving, luisterend naar de vogels, het schorre geluid van een fazant, tokkelende kippen bij een boerderij, bruisend water en blaffende waakse honden, heb je alle tijd om na te denken en tot jezelf te komen.
De route is heel goed bewegwijzerd met steeds maar weer het teken van het Sint Jacobsgenootschap en de GPS wijst ons ook de goede weg.

De omgeving ziet er mooi uit.
De omgeving ziet er mooi uit.

We komen bij Vendome wat eens een bekend bedevaartsoord en een belangrijke etappeplaats voor Santiago gangers was. We lopen de voetbrug over naar de binnenstad waar de kapel van St. Jacques is. De kapel wordt net geopend, ik zie een stille verlaten ruimte. Alles wat hier ooit stond is verdwenen. Er is nu een kunst expositie. Ik denk aan al die vele pelgrims die hier ooit zijn geweest, hebben ze gevonden wat ze zochten?

We kopen wat lekkers bij de bakker en pauzeren in een sobere oude kerk. De dagafstand die we fietsen is meestal zo rond de 80 kilometer. Maar met zwaar klimwerk wordt dat vast veel minder. Voor vandaag is het wel genoeg, we zoeken een slaapplaats. De hotels in Château -Renault zien er vies uit. Maar er is ook een camping, aan de rivier, daar gaan we naar toe. Er staan mannen te vissen, een vredig sfeertje. De dame in het kantoortje vertelt van de pelgrim die in gietende regen met een lach op zijn gezicht vertrok. Samen zetten we ons tentje op en spreiden ons bedje. In ons tentje is het snel behaaglijk. Ik hoor de vogels fluiten, er staan twee campers. Gisteren en vandaag hebben we geen andere pelgrims gezien. Het is heerlijk in ons tentje, dat wordt straks lekker slapen

6 juni. Begint de zomer?

De eerste keer in een week dat we weer een beetje zon zien, het ziet er allemaal wat vrolijker uit.
De eerste keer in een week dat we weer een beetje zon zien, het ziet er allemaal wat vrolijker uit.

De luchtbedjes slapen goed, van het geruis van de snelweg hebben we geen last. Wat zal de dag van vandaag brengen? We pakken alles in, eten muesli met yoghurt, drinken koffie en we zijn er weer klaar voor. Het is eerst nog mistig maar al snel prikt de zon door de wolken, de wereld lijkt gelijk anders, helderder met kleur! Het voelt als aangenaam en lekker warm. Mijn warme kleren kunnen in de dagtas en ik trek iets zomers aan want van al dat klimmen loopt het water me over de wangen. Het lijkt alsof alle fleurige bloemen op de zon hebben gewacht. Ze barsten open en knallen met hun kleuren. Diep blauwe korenbloemen, felrode klaprozen, zwarte en paarse irissen, wie is het mooist? Alles samen maakt het zo mooi, geen wedstrijd maar ieder op zich mag er zijn. Wat mij ook opvalt is de reine witte arendskelk, wat staat ze stevig fier rechtop, ze heeft iets aparts, iets van zichzelf.

In de Loire streek zien we mooie kastelen.
In de Loire streek zien we mooie kastelen.

We hadden gedacht dat het klimmen nu wel eens voorbij zou zijn maar nee hoor, het gaat maar door. We zien prachtige kastelen, grote buitens, de huizen worden luxer, we belanden in het Loire gebied. Overal om ons heen zijn prachtige wijnvelden, mooie oude knoestige wijnstokken. Je kunt op verschillende plekken wijn kopen. Verderop moet Tours liggen. Er komt weer een oud lied in mijn herinnering. We zongen het vroeger graag in de klas. Zachtjes zing ik het:
Waar heen pelgrims, waar heen gaat gij, hoofd omhoog en hand in hand…
Over bergen en door dalen, waar wij nimmer meer verdwalen..
Ik ben de verdere tekst vergeten, maak er mijn eigen tekst van. Maar Freek zegt:” Wel zoet hoor, pelgrimeren is niet alleen maar lieflijk en zoet. Het is hard werken, doorzetten, de hobbels nemen.” “Ja, en vooral moed houden “, vul ik aan. Zopas riep weer iemand ons toe ” Bon courage! ”

We komen in de grote stad Tours. Verbaasd kijken we naar de grote rivier de Loire die ontzettend snel voorbij stroomt. Het water is meters buiten zijn oevers getreden. Bomen staan diep in het water. Het pad naast de Loire waar we moeten fietsen is op veel plekken ondergelopen. We fietsen er gewoon doorheen. Het water spuit tot mijn knieën. Later is het te diep. We zouden kopje onder gaan. We fietsen verder over de grote weg. Dat is niet prettig, het is ontzettend druk. Freek zoekt een fietsenmaker omdat hij niet goed kan schakelen. Jammer, dat fietst niet lekker. Raar hoor, thuis is er toch door een goede fietsenmaker naar gekeken? We zoeken overal, vinden ze wel maar ze zijn er mee gestopt of gesloten.

Om de beurt gaan we de prachtige kathedraal naar binnen. Het graf van Sint Maarten schijnt hier te zijn. Er zijn prachtige gebrandschilderde ramen te bewonderen. Freek ontdekt de ramen waar te zien is dat Sint Maarten in een droom duidelijk werd dat hij zijn mantel moest delen.

Detail van het glas in lood raam uit
Detail van het glas in lood raam uit 1300, Martinus snijdt zijn mantel in tweeen en geeft het aan de arme zonder kleding.

We zijn warm en worden moe, het is goed opletten in de drukke stad. We eten wat bij Mc Donalds en zoeken de camping naast de Loire maar die blijkt onder water gelopen te zijn. We zien in het boekje dat verderop bij andere rivieren ook campings zijn. Maar zouden die ook niet ondergelopen zijn?
Er zit niks anders op dan toch maar een hotel te zoeken. In St Avertin, 5 km. na Tours boeken we een kamer.  Voordeel is dat hier WiFi is, de berichten kunnen nu geplaatst. Niet overal is WiFi, dat is helemaal niet erg, een beetje minder is ook goed.

Advertenties

2 gedachtes over “5 en 6 juni. Langs verstilde dorpjes naar St Avertin bij Tours.

  1. Lieve stoere fietsers,
    Voor de tweede keer dit berichtje,de eerste verdween zo maar ,zonder dat ik hem verstuurd had.
    Ik geniet van de prachtige verhalen. Wat zien jullie veel! Jammer, dat het zo vaak regent, maar jullie blijven aardig positief . En maar klimmen, hoe houden jullie het vol…..
    Hele fijne tocht verder en tot de volgende gezellige verhalen.
    Lieve groet vanGé.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s