De Pyreneeën overgestoken.

17 juni. Naar St-Jean-Pied-de-Port

Een opsteker voor onderweg.

Wat een fantastisch bericht, O.B.S.  de Meander uit Groningen laat zijn ware gezicht zien! De  school waar ik werkte doneert het opgebrachte geld van een schoolfeest, voor ons goede doel! Ik word er helemaal blij van en het geeft me ‘vleugels’ bij het fietsen. Hoe hoog zal de teller voor www.InsideTheSame.com  nu zijn? Wat zou het fijn zijn om de albino kindjes een goed veilig ‘thuis’ en onderwijs te kunnen geven, ik zie de blijde kindergezichtjes al voor me!

We staan nu ook in de krant van ons dorp, voor het goede doel.
We staan nu ook in de krant van ons dorp, voor het goede doel.

Het wordt weer klimmen met steile dalen op weg naar St.-Jean-Pied-de-Port, maar wat is het hier mooi.  Er wordt aan de weg gewerkt, we kunnen niet verder. Dat betekent omrijden en dan de route weer opzoeken. Al snel zie ik in de verte de hoge bergen van de Pyreneeën.

Koeien met bellen.
Koeien met bellen.

Het giet van de regen, koeien en schapen met een bel om, liggen dicht bij elkaar onder een boom. We fietsen een heel stuk op de drukke weg D933 met veel bochten. Het is oppassen vooral als er vrachtverkeer voorbij dendert, het water spuit hoog op. Eindelijk zijn we er, in St.-Jean-Pied-de-Port. Daar komen ze, de pelgrims. Van verschillende kanten komen ze dit stadje binnen. Dik ingepakt, poncho’s, opgebolde capes door de rugzak, zoekend naar een slaapplaats.

Rue de Citadelle in St. Pied de Port.
Rue de Citadelle in St. Pied de Port.

In de Rue de la Citadelle wemelt het van de auberges. De refuge municipal die het goedkoopst is, is vol. We zijn moe en ijskoud, we hopen snel onderdak te vinden. Veel adressen zijn vol of er wordt niet open gedaan. Op nummer 46 is nog plek.  Het straatje ziet er gezellig versierd op zijn ‘bueno camino’ uit. Met al de pelgrims hier is het overal business. We lopen de lange stenen gang door en zetten de fietsen buiten. De auberge is kaal maar schoon, wel leeg en koud. Twee andere gasten zitten stil aan een lange tafel berichtjes te sturen. Een jongen die hier werkt wijst ons de kamer, draagt ook een tas naar boven. Helemaal boven, veel trappen lopen met de tassen, is onze kamer douche en toilet op de gang, ook ijskoud. De ramen staan open, regenplassen op de grond. De lauwe douche verwarmt me niet. Als we uit het raam kijken zien we hoge heuvels, bossen en weiden hangen in de wolken, mooi!

Zicht op St Pied de Port vanuit ons raam.
Zicht op St Pied de Port vanuit ons raam.

Wat  kil en ongezellig is het hier. Jammer, de baas met priemende ogen vraagt alleen of we snel willen betalen, niks geen interesse in de mensen die komen. De jongen die hier werkt kijkt verlegen rond.  Als de baas vertrokken  is vraag ik of er ook een kopje koffie is. ” Nee, wat daar staat mag niet gebruikt van de baas, dat is voor het ontbijt voor morgen”. Ongelooflijk, dat zou je toch anders verwachten als je onderdak aan pelgrims wilt geven? Het is hier binnen even koud als buiten, ramen en deuren staan steeds open en buiten is het echt heel koud. We houden de jas maar aan, ik doe zelfs mijn muts op, vind het ook wel weer komisch.  We gaan op tijd slapen, om het warm te krijgen.

18 juni. De Ibaneta pas over!

Toch hebben we lekker geslapen onder onze eigen donzen slaapzak. Beneden staan de deuren weer wijd open en het regent keihard. Met de regenkleren aan gebruiken we het sobere ontbijt, stukje wit stokbrood met jam en koffie. De baas van dit spul zit in zijn kantoortje en tuurt naar zijn scherm. Na acht uur mag je niet meer ontbijten maar het petite dejeuner is hier wel heel petite.

We willen voordat we verder fietsen overbodige bagage naar huis sturen. We ervaren het zware gewicht als ballast en willen het kwijt. We ordenen de tassen. Onze voortassen, tent, stoeltjes, donzen dekbed, het kan terug. Bij het postkantoor zijn dozen maar voor de tent zoeken we een grotere doos bij een winkel. Een enorm pakket zijn we kwijt. O, wat voelt het stuur licht, als we onze achtertassen halen. De baas waarschuwt ons voor de gevaarlijke pas waar we over gaan fietsen.” Vorige week zijn daar twee Japanners verongelukt, je ziet geen meter voor je ogen, er is dikke mist en regen, de mooie natuur zie je niet. Advies vragen bij het Franse steunpunt heeft geen zin,  zij weten er niks van.”  We vertrekken met de veel lichtere fiets naar het steunpunt. Wat een verademing!  Viendelijke ogen kijken ons aan, geven ons een stoel en advies. Het is best mogelijk om vandaag de pas over te gaan. Er zal koude regen zijn en ook mist, ze wensen ons een oprecht bueno camino! Oef, het is wel 30 km. hoog klimmen..

In het begin van de klim hebben we nog een redelijk uitzicht op de bergen.
In het begin van de klim hebben we nog een redelijk uitzicht op de bergen.

In de regen fietsen we over de drukke D 933 weg Spanje binnen. Het regent voortdurend, tien minuutjes is het droog. De regen gaat over in ijswater. We moeten veel en steil klimmen om de top van de Ibaneta pas te bereiken. We lopen regelmatig met de fiets aan de hand naast het voorbij denderend verkeer, bergbeek en watervallen die van de bergen stromen.

Maar al snel zitten we midden in de is regen
Maar al snel zitten we midden in de ijsregen en mist. We worden ijskoud en zwoegen door in de mist en regen wolken. Eindelijk, na uren, hebben we de top van de pas bereikt, fantastisch! Dan suizen we door bijna vrieskou naar beneden, naar Roncesvalles. Het is druk, veel mensen komen hier aan. Er staat een groot klooster en hostels, we gaan kijken of we er kunnen slapen maar moeten lang wachten tot er iemand komt. Dan fietsen we maar verder want het wordt tijd om een slaapplek te vinden.  We komen in het volgende dorpje waar we in een boerderij een heerlijk warme kamer vinden! Wat zijn we blij met de  vriendelijkheid, de warme douche en open haard in de woonkamer. Zo warmen we lekker door, dat zal lekker slapen worden straks!

.

Zo, we zijn de stijle Pyreneeën pas over.
Zo, we zijn de steile Pyreneeën pas over.

 

Advertenties

3 gedachtes over “De Pyreneeën overgestoken.

  1. Klinkt alsof het behoorlijk ploeteren is. Maar dan is het wel weer extra heerlijk om op een vriendelijke, warme plek terecht te komen. Jullie verdienen de sponsorgelden dubbel en dwars!

    Like

  2. Freek en Anneke, Geweldig al de Pyreneeën over. Hopelijk wordt het weer iets aangenamer daar in Spanje. Nog veel Fiets plezier op het laatste traject naar Santiago, en wie weet ook naar Finesterre ? Bon Camino. Groeten uit Heerenveen Peter Reitsema.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s