Feest in Burgos en relaxen Boadilla del Camino

24 juni – naar Burgos

Met zachtjes geritsel van tassen word ik om 5 uur wakker, de vroege vogels vertrekken.Wij hoeven vandaag niet vroeg op want we hebben maar een korte rit te fietsen, ongeveer 35 km naar Burgos. Na bewolking komt de zon er lekker bij. Er is geen mens op deze stille bochtige wegen te bekennen.

wp-1466923960086.jpeg

Schapen met bellen om schrikken van ons en rennen weg. Kleurige bloemen sieren de bermen. We hebben een paar hellingen en verder rijdt het heerlijk! De cappuccino met gezond belegde broodjes doen we eer aan. De mooie route is weer afwisselend. Tegen twaalf uur fietsen we door groene parken Burgos binnen. Eerst vragen we bij het toeristenbureau  waar de albergues zijn. Gewapend met een plattegrond komen we er snel. Er is plek voor de fietsen in deze grote  vernieuwde albergue. We krijgen een ruimte toegewezen waar één  stapelbed staat. Al weer een vip behandeling, een plekje voor onszelf, zien wij er soms zo bejaard uit? Alle ruimtes zijn met elkaar en de gang verbonden.

Kathedraal van Burgos
Kathedraal van Burgos

We willen deze mooie stad bekijken, kopen kaartjes om de kathedraal te bekijken. Met een audiofoon met Nederlandse tekst komt de geschiedenis dichterbij. Ongelooflijk, wat een pracht en praal. Geen plekje is onbenut. Het lijkt wel alsof men bang voor leegte was. Midden in de kathedraal ligt de veldheer El Cid (1043-1099) begraven. Al deze versieringen zijn me gewoon te veel, ik houd meer van klein en sober. Na een paar uur weet ik niet meer waar ik naar moet kijken.  De versieringen bij het roosvenster lijken wel ragfijn kant.

wp-1466924230821.jpeg

De kruisweg, waar Christus het zware kruis draagt, valt me op. De mond van het grappige beeld bij de klok gaat open als hij bij het luiden van de klok met de hand aan het touw trekt.  Het is koud in de kathedraal. Buiten is zon. Ik wacht op Freek. Elke dag eten we een pelgrims menu, de kwaliteit is wel heel verschillend,vandaag valt het tegen. In de kleine dorpjes, daar wordt er meer aandacht aan gegeven, daar eten we het liefst.

Er is in de kathedraal een pelgrims mis. Buiten is het wel erg druk, binnen in de zij zaal wordt de mis gehouden. Er wordt gezongen en gebeden, de mensen doen actief  mee, kennen de gebeden. Na afloop loopt de pastoor bij de mensen langs. Hij vraagt waar wij vandaan komen. Ook wij krijgen een hand en hij wenst ons een buen camino!

Burgos binnenstad
Burgos binnenstad met dreigende regenwolken.

We lopen de kerk uit en verbazen ons over de grote drukte in Burgos. Het ziet zwart van de mensen. Velen zijn mooi officieel aangekleed. Ik zie veel rode sjaals. We zien dat er televisie opnames worden gemaakt. Er klinkt muziek, er is spektakel. Ik vraag wat er aan de hand is. Een inwoner uit San Juan  vertelt dat het jaarlijkse feest van Burgos gevierd wordt. In gebarentaal communiceert  hij met de doven tolk ver weg. Grappig, ik antwoord in gebarentaal (die over grenzen gaat) kort terug.

Feest in Burgos.
Feest in Burgos.

Jonge dames gekleed in prachtige gewaden paraderen het podium op. De nieuwe ‘koningin’ krijgt de ere sjerp en vele andere dames krijgen ook een sjerp. Spanjaarden weten wat folklore is! Grote poppen marcheren op het podium. Een folkloristische dansgroep laat zijn kunsten zien. Het wordt al later, we zijn moe. We banen ons een weg tussen de mensenmassa. Terug in de albergue hoor ik dat het buiten nog tot in de ochtend feest is maar wij willen slapen. Om half 11 gaan de lichten uit, het is aardedonker welterusten.

25 juni. De felle gure wind naar Boadilla del Camino.

Om 6 uur in de ochtend gaat het licht aan, teken om op te staan. Het is bewolkt en nog fris als we tegen acht uur vertrekken. De stadsdrukte ebt weg, we klimmen de heuvel over naar een dal met bos. Dan fietsen we kilometers lang over een ruw gravelpad. Het is nog stil in de kleine dorpjes. We treffen het met de wind in de rug, wisselend zijwind maar ook felle tegenwind en dat is zwaar. Het gebied waar we naartoe gaan, de hoogvlakte (meseta) kondigt zich al  aan. De wind is fel en guur. Het kan hier snikheet zijn maar ook ijzig koud. Met harde rukwinden afdalen is oppassen, de wind blaast me bijna omver. Terwijl ik naar beneden suis zie ik in mijn ooghoeken een schaapherder met zijn kudde de heuvel af lopen.

De hoogvlakte op 1000 meter hoogte.
De hoogvlakte op 1000 meter hoogte.

In de vroege morgen draag ik twee jassen over elkaar met de muts op onder mijn helm, zo koud is het, maar later rond 11 uur kunnen de jassen uit. De zon schijnt op de vele tinten groene en felgele graanvelden, met heuvels rondom. We mogen steeds klimmen en dalen en dat blijft zich herhalen. De wind fluit in mijn oren en de graan halmen buigen met de wind mee. Wat is het mooi om hier samen te mogen fietsen!

We komen langs de abdij ruïne, waar nu de weg doorheen loopt.
We komen langs de abdij ruïne, waar nu de weg doorheen loopt.

We fietsen langs een oude ruine, een abdij met nog mooie bogen en lopen door Castrojeritz waar hoog op de heuvel een ruïne van een kasteel pronkt. Het levende museum van de dorpjes met hun rijk pelgrims verleden, vele kerken en albergues, het is een lust om er doorheen te fietsen. We rijden nu door de onbarmhartige vlakte waar de felle wind niet gebroken wordt en vrij spel heeft. Je wordt bijna van je fiets geblazen. We komen in Boadilla del Camino. Bovenop de kerk tel ik zes ooievaarsnesten. Ooievaars staan te klepperen met hun snavels, de vleugels gaan op en neer, wat een oer geluid!  Er kraakt een houten deur met daarboven de naam van de particuliere albergue: ‘En el Camino’. Ik zie dat er een grote gezellige tuin bij is, een voetenbad en een restaurant. Dat ziet er aantrekkelijk uit. Wij installeren ons. Er zijn 48 bedden.

De auberge en de kerk met ooievaarsnesten.
De albergue en de kerk met ooievaarsnesten.

We liggen nu in het gras in de zon uit te rusten, vallen vanzelf in slaap. Om me heen hoor ik vele talen spreken. Als ik omhoog kijk zie ik boven de kerk de ooievaars, fantastisch, een vakantie plek!  We zitten aan lange tafels in de eetzaal, het werkt verbindend. Iedereen praat met elkaar en het eten, soep, vis met sla, wijn, water en ijs toe smaakt heerlijk!  Als pelgrims overal vandaan, samen eten, praten en slapen.

Ontmoetingen onderweg.

We zitten aan tafel,  Peter vertelt: ” Het ging niet goed met mijn bedrijf. Ik werd bedrogen. Iemand zei: “Ga de camino lopen om je hoofd leeg te lopen.” Voor mijn ander bedrijf hoefde ik me geen zorgen te maken. Twee weken was ik onderweg. Toen kreeg ik een  telefoontje. Een slecht bericht, ook met het andere bedrijf zijn problemen. Zoiets is een dreun. Gelukkig is er dan een achterban die me helpt om te relativeren en er zijn altijd hele lieve mensen om me heen die me begrijpen en me helpen het een beetje te parkeren. Een paar dagen heb ik alleen gelopen om dit alles op mijn eigen manier te verwerken.  Tijdens deze tocht heb ik al veel mee gekregen, het is een onvergetelijke ervaring.” We zijn er stil van. Wat knap van Peter om niet met de camino te stoppen maar door te gaan. Hij komt er vast wel, die Peter.

wp-1466998371332.jpeg

Advertenties

Een gedachte over “Feest in Burgos en relaxen Boadilla del Camino

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s