1 juli – Zomaar niet fietsen, maar een vrije dag.

Onze fietsen en wij hebben vandaag een vrije dag.
Onze fietsen en wij hebben vandaag een vrije dag.

Het voelt bijna leeg en vreemd, vannacht geen geluiden van slaapgenoten, niet in de koele ochtend al de tassen op de fiets zetten en met de wind in mijn gezicht klimmen en dalen. Ik mis het bijna, zou deze fietstocht verslavend kunnen zijn?  En toch voelt het weldadig aan, zomaar een uurtje uitslapen, daarna een uitgebreid ontbijt, geen petite dejeuner. Het lijkt mistig, de bergen hangen in de wolken maar na een paar uur wint de zon terrein.

Een collage van bloemen die we vandaag langs de weg zagen.
Een collage van bloemen die we vandaag langs de weg zagen.

Het uitzicht lokt ons naar buiten. We lopen het pad langs de groene rozenstruiken, het paarse lange vingerhoedskruid, felle klaprozen en de gele kleine bloemetjes die het plaatje compleet maken. El Acebo is een klein rustpunt voor de pelgrims die hier doorheen lopen. De terrasjes lokken je naar binnen.  De zwaluwen scheren door de lucht.

Honden houden siësta, liggen te slapen in de schaduw. De huizen en de straten zijn steenachtig. De straten met de stenen goten waar smeltwater doorheen kan stromen is typerend voor een bergdorp.

Ook de honden houden siësta van 1 tot 4 uur.
Ook de honden houden siësta van 1 tot 4 uur.

De karakteristieke  buiten trappen en uitstekende balkons versierd met heide, grassen of bloemen geven dit alles een rustieke uitstraling. Het kerkje is gesloten, jammer. Vernielingen en gemis van vrijwilligers  zorgen er voor dat vele kerken gesloten zijn. We lopen het dorpje al weer uit, het pad af waar het zicht op de diepte en de ruige bergen zo indrukwekkend is. Gisteren vertelde iemand ons van zijn bezoek hier in maart toen alle bergen nog wit zagen van de sneeuw. We denken aan al de pelgrims van vroeger, over hun ontberingen, ziektes, dat ze door de dood Santiago nooit bereikten. Het was niet voor niks dat er in de geschiedenis zoveel pelgrims hospitaals waren.


Naast ons hotel staat een klein kapelletje met een heel oud houten Jacobsbeeldje.
Naast ons hotel staat een klein kapelletje met een heel oud houten Jacobsbeeldje.

De eigenaar van dit complex moet wel een warm hart voor de pelgrims hebben. De slaapzalen van de pelgrims die de laagste prijs betalen hebben het mooiste uitzicht. Er is hier goede verzorging, een lekker bed, eten en gelegenheid om uit te rusten met een magnifiek  uitzicht.  De verrassing van vandaag is dat we naast de albergue het kapelletje ontdekken waar het treffend Romaans beeld  van St. Jacob als pelgrim met  Franse lelies op de mantel is te zien. Het is er donker maar door het gaas is het goed te zien. Er heerst stilte, de tijd lijkt er stil te staan.

Vanavond om half tien in de bergen, als de zon ondergaat.
Vanavond om half tien in de bergen, als de zon ondergaat.

 

Advertenties

2 gedachtes over “1 juli – Zomaar niet fietsen, maar een vrije dag.

  1. Of het verslavend Is?
    Nu een jaar later, ik heb dezelfde route vanuit huis afgelegd, is de Camino nog dagelijks in mijn gedachten…..
    Het is zo een ander leven en roept om herhaling

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s